miércoles, noviembre 30, 2005

Últimas novedades

Mañana empiezo una nueva aventura. Ésta vez será en otro país (Italia).Tengo un montón de ilusiones y no se lo que va a pasar. Pero como siempre mirando la parte positiva; voy a trabajar, ganaré pelas, iré acumulando días de mar, saldré de la rutina, conoceré gente nueva, aprenderé cosas nuevas... Vamos que voy a estar entretenida.
Por supuesto que iré informando por aqui de lo que acontezca. No se lo que tardaré en escribir, pero no voy a desaparecer, y espero que alguno que me lee tampoco lo haga ( lo sentiría mucho porque es una persona que merece conocerse ).
Lo irónico es que entré en el curso que quería hacer y al final lo tengo que dejar, otra vez será...
Bueno, besos y recuerdos a
tod@s .No me añoreis mucho.
Ah!! que podeís mandar mensajitos que me llegan al móvil, y gusta mucho recibirlos cuando no se está en casa. No he cambiado de número, no hace falta.Siempre el que quiere llamarte lo hace y la persona que no quiere o quieres no lo va hacer, si la gente se respeta, por supuesto.

miércoles, noviembre 23, 2005

Mi cumple!!!



Hoy es mi cumpleaños. La edad que cumplo es lo de menos.
Muchas gracias a
tod@s l@s que me habeís felicitado de diferentes maneras.
Éste año es diferente al año pasado; el día de mi cumple tomé café con un "amigo" y después hubo una alegría para el cuerpo.Hoy no va a ser igual, por supuesto. Aunque hubo promesas para éste día que NUNCA voy a pedir que se cumplan.
Hoy he tenido ya sorpresas y aún no ha acabado el día, con lo que la esperanza es lo último que se pierde, no?
En lo demás sigo buscando trabajo ( como siempre ),terminé un curso y me he apuntado a otro.Y mañana tengo que llamar para un posible trabajo, ya se verá!!!.
Próximas novedades en breves entradas.

miércoles, noviembre 09, 2005

En el otro lado del río

Hace algún tiempo estaba dispuesta a cruzar el río por alguién al que apenas conocía. La vida da muchas vueltas, no me arrepiento de nada.Pero lo cierto es que no podía ni acercarme al río con esa persona.
Ahora las cosas han cambiado notablemente.Como ya he dicho en otras entradas, he conocido a una persona maravillosa.Sin darme cuenta he llegado al río y me he visto en el otro lado. No me importa en absoluto. Gracias a ésta persona he logrado atravesar todas las barreras hasta el río, superar todos los obstáculos que había en el camino.
Me siento genial.Estoy muy contenta. Por supuesto que dudo mucho y sigo comiendome la cabeza como siempre.Y claro está que SE LO QUE QUIERO...

jueves, noviembre 03, 2005

Homenaje a una gran persona

Eufórica!!

Han sido un megafind de lo más satisfactorio en todos los sentidos. He viajado, he salido, me he divertido, me he sentido de PM, he descubierto facetas nuevas de otra persona ... Ha sido realmente MARAVILLOSOOOO.
Hasta ahí la parte positiva, que ha sido el 99% del tiempo. Lo que pasa que para ser sincera me mata la pérdida de tiempo en los viajes, es decir;si yo quiero irme a algún sitio tengo que invertir parte de mi tiempo en la llegada y en la vuelta con lo que el tiempo de disfrute se acorta irremediablemente, y eso es muy triste porque se podría disfrutar más.Pero que quede claro que yo voy dónde sea siempre que me necesiten o quieran.
Me acabo de conectar después de éstos días y he visto un mensaje que me ha gustado. Agradezco de todo corazón el detalle. Lo cierto es que me gusta que la gente que me lee me lo diga o haga algún comentario porque las críticas aunque puedan ser malas te pueden ayudar tanto a entenderte como a mejorar.

viernes, octubre 28, 2005

El Megafind

Ha sido una semana muy extraña. Me han propuesto curro y al final, en el último momento la cosa no ha salido. Por ello me he pillado un rebote de .... Total que la cosa no ha sido precisamente alegre.
Pero ahora viene lo bueno. Éste megafind existe la posibilidad de que me vaya a pasarlo con quién de verdad me apetece, sin tener a nadie de por medio. A ver si sale la cosa.Porque en vista de los últimos acontecimientos no quiero cantar victoria antes de tiempo.Por supuesto si la cosa sale algo del find contaré ( sólo las partes que no pueden ser censuradas ).
Pasadlo bien tod@s los que me leeís.Yo lo voy a intentar.

martes, octubre 25, 2005

Ilusiones?

Lo confieso, soy una persona que me ilusiono con facilidad. Ésto trae consigo que sufra decepciones demasiado a menudo.Pero no pienso en ello porque para mi ilusionarme es una motivación por algo.
Hace un tiempo "conocí" a una persona que no tenía ilusiones, a mi me parecía increible porque he notado a lo largo de mi vida que la gente tiene metas e ilusiones por cosas muy diversas y sin darse cuenta, es decir, un trabajo, una fecha, una celebración, conocer a alguién. Fue muy triste para mi porque al notar que no tenía ilusiones no pude sentir si había alegría en su corazón.
Yo ahora estoy ilusionada con mis cosas, como siempre. Con la posibilidad de otro embarque, con la terminación del curso que acabo de finalizar y con la espera de otro que comienza en breve.Por supuesto que tengo otras ilusiones, pero he prometido a esa persona no hablar sobre el tema por aqui, y pienso cumplirlo.

sábado, octubre 15, 2005

Macua

No voy a decir que pienso en ellos todos los días, porque sería mentir. Pero lo cierto es que si están en mis pensamiento muy amenudo, aunque no lo demuestre.
Se que ellos piensan de vez en cuando en mi y eso me hace sentir muy bien porque significa que no lo hice tan mal.He visto a alguno por la calle, y mi madre!! cómo crece la gente y que guapa se pone!!
Algun@ me escribe a mi correo y cuando lo leo recuerdo muchas reuniones, muchas convivencias, muchas risas y por supuesto muchos carteles ( eso no se puede olvidar, verdad?)
Lo cierto es que me gustaría volver a quedar con todos, y pienso hacerlo. Es uno de mis retos en éste mes, organizar una quedada.Así nos vemos todos, nos contamos cómo están las cosas y planificamos alguna cosa ( si la gente quiere....)
Han pasado muchas cosas desde que nos vimos algunos, y no podemos permitir que se deje ir lo bien que estábamos todos.Qué os parece? Quedamos?

martes, octubre 11, 2005

Si volviera a nacer

Al parecer tiene que ver con un programa de la tele, pero lo cierto es que me ha hecho plantearme esa pregunta.Qué pasaría si volviera a nacer? sabiendo lo que ya se de la gente que he conocido, actuaría de diferente manera?
Lo cierto es que creo que no actuaría de diferente manera porque en verdad siempre tienes la esperanza de que la gente no se vaya a comportar mal contigo porque no ves motivo alguno para que ésto ocurra. Claro está que arriesgaría menos mi confianza e intentaría no dar todo de mí a alguna persona.Pero de todo se puede sacar algo bueno, hasta de lo que nos hizo daño.
También creo que sabiendo lo que sé, no me molestaría en permanecer en silencio en algunas ocasiones, diría lo que pienso sin tener tanto en cuenta a los demás ( en vista que ellos no lo tienen en cuenta ), y haría lo que me hubiera gustado hacer sin tener que estar comiéndome la cabeza por si la otra persona está trabajando; por ejemplo.
Supongo que cambiaría mi vida, pero lo cierto es que aún así intentaría no hacer daño porque lo que no quiero para mí no lo quiero para los demás.

viernes, octubre 07, 2005

Sin ganas

Desde hace unos días no tengo ganas de casi nada. Veo a mi alrededor una serie de acciones que me dejan anonadada y me hacen preguntarme porque la gente es tan egoista.
Lo cierto es que no tengo ganas ni de discutir ni de comerme la cabeza con el tema, bastante problemas tengo como para preocuparme por eso.
El otro día soñé con la representación de una preocupación que me ronda desde hace un mes.Cuando desperté me sentía fatal.Días después hablé con la persona que me causaba dicha preocupación y ahora estoy de maravilla.Y tengo que hacer caso de lo que me dijo: "los sueños sólo son sueños".
Por lo demás buscando curro y cursos que tengo que hacer,quedando con la peña para charlar y reirnos un poco.Lo de siempre.

jueves, septiembre 29, 2005

martes, septiembre 27, 2005

Bajonazo..

Hoy es uno de esos días en que no estoy precisamente alegre. Es normal, no me siento realizada conmigo misma. Lo que ocurre a mi alrededor pasa sin que yo haga algo y me hace sentir poco útil.
He conocido a alguién que me está alegrando bastante, es muy majo. Su charla es amena, interesante y parece que tiene la cabeza bien amueblada.
Por lo demás todo sigue igual para mí.Sigo en contacto con los que de verdad importan. Y una sonrisa ilumina mi cara al pensar en quién ya sabeís. Uf!! a ver cuando lo veo.

domingo, septiembre 25, 2005

viernes, septiembre 23, 2005

Ser gaditano ...

El gaditano no te llama por teléfono: te da un toque.
El gaditano no dice hola: te dice !que pasa pisha¡
El gaditano no se cae: se mete un carajazo.
El gaditano no se enamora: está pillaísimo.
El gaditano no trata de convencerte: Te raya.
El gaditano no se lanza: Se embala.
El gaditano no besa: Te da un morreo.
El gaditano no tontea con una chica: está de mamoneo.
El gaditano no bebe mucho: Se pone ciego.
El gaditano no es gue no entienda: no lo coge.
El gaditano no te da la espalda: Te manda ar carajo.
El gaditano no te llama la atención quillo, pisha!!.
El gaditano no acaricia: soba.
El gaditano no molesta: da por culo.
El gaditano no te golpea: te mete una hostia.
El gaditano no trabaja a tiempo parcial: tiene un currito.
El gaditano no tiene amantes: tienes dos o tres pivitas.
El gaditano no se impresiona: lo flipa.
El gaditano no orina: se mea (ande pué).
El gaditano no sufre de diarrea: se caga por la pata abajo.
El gaditano no va rápido: va a carajo sacao.
El gaditano no se va del lugar: se pira.
El gaditano no duerme: se queda sobao.
El gaditano no se rie a carcajadas: se escojona.
Al gaditano no le surge un problema: le cae un marrón de cojones.
El gaditano no te pide que lo lleven : pide que lo acerquen.
El gaditano no es un presumido: es un chuloplaya.
El gaditano no es un insensato: es un carajote.
El gaditano no toma el autobús: pa qué si está tó al lao, voy a pata.
El gaditano no es buena persona: es buena gente (personaIidad múltiple?).
El gaditano no es un tipo tranquilo: es un lacio.
El gaditano no es despitado: está acarajotao.
El gaditano no es un gandul: es un juancojones.
El gaditano no hace algo mal: la caga.
El gaditano no liga: se come un rosco.
El gaditano no pierde el tiempo: esta mamoneando.
El gaditano no dice tardaré en bajar: dice ahora bajo (y te puedes quedar esperando).
El gaditano no habla claro: te lo dice to a la puta cara.
El gaditano no esta cansado: esta reventao.
El gaditano no ve a una chica fea: ve un choco.
El gaditano no te dice que estás equivocado: te dice “te quié íyaaaa...”.
(traducción: ¿te quieres irya... al carajo?).
El gaditano para decir que sí no niega dos veces; niega tres: “¡no ni ná!
El gaditano no se enfada : se rebota.
Al gaditano no le sale algo mal: se le va tó a la mierda.


Y más.


No todo el mundo puede ser gaditano.

jueves, septiembre 22, 2005

Colecciones

¿Quién no hizo de pequeño una colección de cromos, o de chapas..? Creo que todo el mundo de pequeños hemos hecho colecciones, tanto de una cosa como de otra.
A mí de pequeña me dió por hacer de pegatinas, tengo guardadas aún las cajas; pero se ha estropeado la parte adhesiva.
También a lo largo de mi vida he seguido haciendo colecciones, sólo por afición; pero no ha sido obsesivo. He reunido minerales, monedas, gomas de borrar, hojas de escribir de diferentes tamaños, colores y dibujos ... Vamos que he estado entretenida.
Desde hace un tiempo estoy coleccionando sólo imágenes diferentes cuyo denominador en común es el buscador google, ya tengo más de 100 .A ver cuantas consigo...!!!!
Lo bueno de hacer colecciones es que además de distraerte puedes compartir esa afición con la gente.

miércoles, septiembre 21, 2005

Ahora

Por fin ya estoy de nuevo en el paro, con lo que oficialmente tengo que buscar trabajo de nuevo(en ello ando!!).
La gente de mi alrededor sigue superatareada con sus cosas, y lo que pasa siempre; que al tener tu otro ritmo pues te ves un poco descolgada en algunos momentos.
Por fin he logrado ordenar mi cuarto, una tarea de titanes. Bueno, sólo me queda la mesa del ordenador que parece una leonera, pero todo se andará.
Y por lo demás .... GENIAL!!!! Disfruto de lo que aparece día a día.Tengo gente que se preocupan por mi y me ayudan mucho, nunca sabrán lo importantes que son para mi.
Que en la otra entrada hubiera un lapsus de recuerdos no significa NADA. Recordar no es malo, y más si se hace con cariño, lo malo es tener rencor y dolor dentro de uno.Así lo veo yo.

lunes, septiembre 19, 2005

Hace 1 año


Han pasado muchas cosas desde hace un año. En éste día conocía a alguién que en su momento me hizo sentir de PM, pero después ... las cosas cambian. Me he dado cuenta de que ya no busco lo mismo que en ese mto. Mi vida ha cambiado, no se si para mejor o para peor.
Desde entonces me han pasado muchas cosas, he disfrutado de momentos inolvidables tanto buenos como no tan buenos.He conocido a gente que me ha hecho sentirme genial, y también todo lo contrario.Y creo que no hice daño a nadie porque entre otras cosas no soy así, y para poder hacer daño a alguién debes importale.
En definitiva, no me arrepiento de éste último año; de las personas que he conocido, de lo que he vivido, de todo lo que ha pasado.Y todo ésto ha logrado que cambie como persona.Tampoco se si para mejor o para peor.
Hace un año a ésta hora, estaba paseando y disfrutando de un día maravilloso.

¿Qué es la amistad?


Una pregunta muy concreta pero con una respuesta muy compleja. Para mi la amistad es muy muy importante, también es cierto que hay que tener cuidado porque se puede confirdir con lo que no es.
Para mi un amigo es una persona que quiere escucharme, reirse conmigo, disfrutar de las cosas que me pasan y por supuesto lo contrario, me gusta disfrutar de lo que le ocurre. Con el paso del tiempo los amigos se van dejando porque o no se coincide o no se hacen tan asiduos a nuestras vidas, pero en el fondo siguen ahí por si un día los necesitamos ( por lo menos así lo veo yo, y la gente que me considera amiga saben que pueden contar conmigo).
Había escrito algo acontinuación, pero NO MERECE LA PENA.
Ah!! me gustaría saber quién me ha escrito en la otra entrada, quién sea, MUCHAS GRACIAS!!!!.

jueves, septiembre 15, 2005

MUY BUENAS NOTICIAAASSSSS!!!!!!!!!!

Por fin he aprobado la última asignatura de la carrera. ¡¡¡¡ALELUYAAAAA!!!!
Ya soy una Licenciada. Estoy muy muy muy contenta. Lo cierto es que no me lo esperaba por muchos motivos, pero no voy a entrar en detalles porque no es plan. Ahora sólo me queda que me llamen para trabajar y ya tengo el mes rematado.
Por lo demás no hay novedades grandes, sólo decirle a la peña que utilicen el correo electrónico que conocen de siempre porque el nuevo ya no existe.Así es la vida. Unos vienen y otros se van, no?

viernes, septiembre 09, 2005


La esperanza es, en general, cual guía, pero es buena compañera de viaje.

Las oportunidades son como los amaneceres: si uno espera demasiado, se los pierde. Richard Gere.

Cambia tu manera de pensar y cambiarás tu mundo. Norman Vincent Peale.

No hay errores en la vida: sólo lecciones. Anónimo.

Desear una cosa es la mitad de la probabilidad de lograrla. Proverbio persa.

La prosperidad hace amistades, y la adversidad las prueba. Anónimo.
No dejes crecer la hierba en el camino de la amistad.Platón.

Si puedes imaginarlo, puedes hacerlo. Walt Disney.

La sonrisa es el idioma universal de los hombres inteligentes. Victor Ruiz Iriarte.

Una amistad noble es una obra maestra a dúo. Paul Bourget.
Un verdadero amigo es quien te toma de la mano y te toca el corazón.


UN AMIG@ ES AQUEL QUE TE QUIERE... A PESAR DE CONOCERTE

Quién quiere hacer algo, encuentra medios;quién no quiere hacer nada, encuentra excusas. Proverbio árabe.

PARA LOGRAR TODO EL VALOR DE UNA ALEGRÍA, HAS DE TENER A ALGUIÉN CON QUIÉN COMPARTIRLA.

jueves, septiembre 08, 2005

Otra vez la espera


Mejor no mencionar el examen, no merece la pena; y sabré la sentencia cuando proceda.
Desde el martes estoy oficialmente en el paro, osea que ando pendiente ( de nuevo ) de un embarque, pero vamos que ahora estoy un poco más tranquila.
Ahora bien lo más irónico, tengo que hablar con alguién que no me habla, eso si que es dificil de hacer y es por un correo electrónico que me hizo que no me va, pero vamos que no se cómo decírselo y me da un no se qué. Qué fácil sería todo si se pudiera hablar sin rencores, como viejos amigos que charlan de sus cosas .... Ojalá me siga leyendo!!!
Por lo demás, estoy contenta porque sigo manteniendo contacto con gente maravillosa que me hace muy feliz.

sábado, septiembre 03, 2005

De los nervios.....

El próximo lunes tengo el examen de la asignatura que me queda, por sexta ver? ya ni lo se. Ando atacá de los nervios, y eso no es bueno porque así no voy a conseguir nada de nada. Pero que le voy hacer si soy así.
Con respecto a lo demás no hay novedades sustanciales, no ha cambiado nada. El otro día fuí a que me dijeran el futuro y fue muy sorprendente, a ver que pasa porque no me lo creo del todo. Cuando algo de lo que me han dicho se cumpla lo pongo. Eso sí, la tía adivinó cosas presentes y pasadas sin ningún problema; era una pasada en ese tema.
Bueno vamos a seguir estudiando un poco que me tengo que animar.

jueves, agosto 25, 2005

Punto y aparte..???

Yo, dispuesto a enredar me vuelvo a colgar en las ramas del pasado,
tu cansada de hablar restauras tu parte sin mis manos.
De las mil, formas de acabar vinimos a dar con la que hizo más daño,
mil heridas quizá, quizás algún día las cerramos.
Perdona si al soñar, te pedía demasiado niña, el frío una vez más me pillo desabrigado.
Para no quemarte punto y aparte para poder verte sin agobiarme
no tratare de buscarte ya no habrá segunda parte.
Para no quemarte punto y aparte para que me veas sin agobiarte
no trataré de buscarte y es mejor punto y aparte.
Yo, que no puedo andar, vuelvo a caminar, por las huellas del pasado,
Tu, dispuesta a enredar, descubres tu cuerpo, sin mis manos.
de las mil maneras de huir, has vuelto a elegir, la que negabas tanto,
tonto fui al insistir pague los errores…
el frío una vez más, me pillo desabrigado, perdón si al despertar, te quería a
mi lado.
Para no quemarte punto y aparte para poder verte sin agobiarme
no tratare de buscarte ya no habrá segunda parte.
Para no quemarte punto y aparte para que me veas sin agobiarte
no trataré de buscarte y es mejor punto y aparte.
Por no quemar, por no sufrir, mejor dejarlo, que seguir así.
Para no quemarte punto y aparte para poder verte sin agobiarme
no tratare de buscarte ya no habrá segunda parte.
Para no quemarte punto y aparte para que me veas sin agobiarte
no trataré de buscarte y es mejor punto y aparte.
Yo, que no puedo andar, vuelvo a caminar, por las huellas del pasado,
tu, cansada de hablar, dispuesta a enredar...

............................. ......................................

Qué le pasa a la peña??

Ayer aclaré un "malentendido" que había con respecto a un comentario anterior, y ahora resulta que no sólo ya no me habla esa persona sino que ha desaparecido de aqui. Lo cierto es que lo siento mucho, mucho, mucho... Es normal porque a mi siempre me importó esa persona, y él lo sabe. Lo que no entiendo es el no querer participar en la vida, eso lo hacemos incluso cuando no hay comunicación de ningún tipo, porque quedan los recuerdos, y eso no podrás hacerlos desaparecer.
Hoy estaba montón de contenta, ayer pude hablar con quién yo quería y aunque no me dió muy buenas noticias al final de la conversación me hizo sentir de pm. Pero claro, me vengo aqui a mirar mi blog y veo que han desaparecido comentarios que me hizo otra persona y que su blog ha desaparecido o simplemente le ha cambiado la dirección para que yo no entre; si es así no tengo más que decir, no?
Desde el día que me dejaste de hablar hasta hoy has seguido en mis pensamientos, crees que haciendo eso cambian las cosas?Con el corazón en la mano, te deseo todo el bien en tu vida.Y recuerda que lo que haces a los demás tarde o temprano el destino te lo devuelve.

miércoles, agosto 24, 2005

Aclarando palabras

Desde hace unos días vengo leyendo otros blogs que hay por aqui. Uno es el de una chica de la provincia, cuyo blog conocí através de otro. Y el otro es de una persona que sólo lo iba a utilizar para hablar de trabajo y al final cuenta más cosas de las que pensaba inicialmente.
Me he encontrado con que la chica también se come el tarro taco, pero vamos que no es asunto mío. Y éste resulta que entiende las cosas a su manera, que no es del todo mala.
Anoche escribí el otro mensaje anterior, es cierto que quise ser sincera pero también pensaba en quién lo podía leer y no quise pasarme usando términos que pudieran hacer daño. Lo irónico del caso es que alguién leyó mi blog y vió una palabra que no estaba escrita ( que estaba en mi mente cuando lo escribí pero no en el escrito ). Y el resultado ha sido un caos.
Poner lo que realmente quería poner es fácil "He conocido a alguién que realmente merece la pena"y lo puedo decir con la boca llena. Eso no significa que las otras personas que han pasado por mi vida no merezcan la pena, en mayor o menor medida todas han tenido, tienen y tendrán algo por las que yo he considerado que merecían la pena. Lo que pasa es que a la persona que me refiero cuando digo ésto es una persona que me ha llenado mucho en muchos aspectos de mi vida y me ha hecho sentir como nadie lo ha hecho.
También creo que no se puede quitar algo que nunca se ha tenido. Yo creí que compartía algo con una persona y me encontré con que era yo la que pensaba así, él no pensaba de ese modo.
Cuando realmente no participamos de la vida de alguién? cuando ya nada nos afecta y no hacemos nada por comunicarnos con esa persona.Aunque sea por mensajes, es una forma de comunicarse y también de participar en la vida de alguién, incluso en el anonimato.Queramos o no.

martes, agosto 23, 2005

Actualización de acontecimientos

El mes pasado, continuaba en el barco en el cual empecé mi aventura como Oficial. Y unos días más tarde pasé a trabajar en otro, diferente en cuanto a trabajo, gente e incluso como era el barco. Éste último tenía piscina, discoteca, sauna ... Vamos que estaba genial!!!Eso es lo que ha pasado en cuanto a trabajo.
En cuanto a mi vida personal, que es por lo que me lee la peña. Ya no se nada sobre esa persona por la cual me he comido tanto la cabeza en éstos últimos meses. Aunque ahora, después de desembarcar y en cuanto me he conectado de nuevo he visto que está bien aunque le han pasado cosas que me alegro por algunas y siento otras.
Acontecimientos a destacar: "He conocido a alguién que merece la pena"y lo puedo decir con la boca llena.Ha sido una cosa que no me esperaba y he vivido unos mtos maravillosos con él. Lo que pase ahora eso ya no lo se, el tiempo lo dirá.
Cosas a recordar: Todo, tanto los mtos que he pasado en ambos embarques (trabajo, horas sin dormir comiendome la cabeza ...) como los mtos que he disfrutado en compañía.
Algo que añoro: Las noches en compañía, una sonrisa que me mira, dormir rodeada de sus brazos...
Repetir?:Creo que no repetiría nada, sino que continuaría con ello, disfrutándolo al máximo.
Algo que he perdido?: siento que perdí un amigo cuando más lo necesitaba, pero también es cierto que encontré algo que no buscaba.
Futuro?: Pienso en él continuamente, en si vendrá un nuevo embarque, cuándo ... en si continuará la historia, en si volveré a estar y disfrutar de él.. en si volveré a poder hablar con alguién que perdí... Hay demasiadas cosas pendientes en mi futuro y ahora lo que tengo que hacer es centrarme en la asignatura que me queda y después ya se verá todo lo demás.
Y es verdad, me como mucho la cabeza, como bien me han señalado mucha gente y también una amiga con un e-mail. Pero yo soy así, y tod@s lo sabeís.

miércoles, agosto 17, 2005

Rectificar es de sabios, o por lo menos eso dicen...

Me han pasado muchas cosas en las últimas semanas. Se han terminado las comeduras de cabeza que no merecían la pena. Se ha terminado el estar pendiente del teléfono por una llamada o un mensaje de una persona que es verdad que no me estaba aportando tanto como yo creía. Se han terminado muchas cosas ....

Y lo bueno de todo es que he estado en otros sitios, he conocido a otras personas y he conseguido seguir mi vida sin arrepentirme de nada, porque no he hecho nada malo. Eso lo tengo superseguro.
Eso sí, deseo lo mejor a quién él ya sabe, porque yo no tengo rencor apesar de todo como él se imagina...
Y a quién quiera leer, que lea, que estoy muy bien y feliz y que el último mes ha sido insuperable por muchos motivos, pero eso es otra historia.

viernes, julio 01, 2005

Porque la gente opina sin saber ...?

Porque la gente opina de las cosas sin saber de que van?
Porque la gente se cree que sabe mejor que tu lo que te va a ir bien o lo que es mejor para ti?
Agradezco a las personas que me dan su opinión, porque toda opinión es válida. Pero soy yo la que decido sobre mi vida y creo que aunque puede que sea mejor para mi algunas cosas, se que las cosas hay que hacerlas bien, y dejarlas a medias no es solución, ni tampoco cortar por lo sano porque es lo que más conviene a cualquiera de las partes.
Creo que una despedida siempre es triste pero debe hacerse. Desaparecer de la vida de alguién aunque es fácil para uno, no lo es para la persona que cuenta con uno.
Hoy no sabía que poner aquí, y me he encontrado con un mensaje sorpresa de quién menos esperaba. Cierto es que confiaba en que leyera lo que puse, pero tb es cierto que pensé que sus últimas palabras habían sido esas maravillosas "no entiendes que no quiero hablar contigo?"
No sé, no pienso molestarme en pensar, para qué?. He pasado demasiados días durmiendo poco esperando poder hablar,poder saber lo que pasaba por su mente y al final me he encontrado con la puerta en las narices.

jueves, junio 23, 2005

No se que decirte

Cómo rectificar un error?
Cómo explicarte sin poder comunicarte?
Cómo decirte y demostrarte que a pesar de todo me importas?
Cómo hacerte entender que te mentí para protegerme?
Cómo demostrarte mis noches en vela esperando tu decisión?
Cómo enseñarte el estado en el que me encuentro?
Cómo contarte lo que pasa?
Cómo se puede arreglar?
..........................................................................................................................................
Porque los finales son tristes? quizás porque una de las partes o ambas sienten que la otra persona les sigue impotando.

domingo, junio 12, 2005

Retazos de la semana

Me encantaría que todo me saliera bien; en el trabajo, mi familia, mis amistades... que mi vida fuera un mar en calma. Llegar a buen puerto y encontrar a alguién esperando mi vuelta.
Éste embarque me gustaría traerme a alguién unos días; para pasar el rato, echarnos unas risas y compartir ésta experiencia. Pero va a ser que no, qué se le va hacer !!
...................................................................................................................
De verdad merece la pena hablar de cosas que ya han pasado y que no van a cambiar ni el presente ni el futuro? Es una pregunta que me hago amenudo y aunque a veces creo que se deben aclarar las cosas, otras me doy cuenta de que no merece la pena.
Tengo que pensar mucho.

domingo, junio 05, 2005

Mi cabeza ...

Tengo demasiados mtos para pensar, y mis pensamientos son siempre hacia la misma persona.No lo entiendo, porque se que no tengo ya esa necesidad que tenía de él.
Veo que cada día que pasa puedo no tenerlo tan presente pero en los mtos a solas, cuando me voy a dormir, mi mente me juega una mala pasada y se inventa situaciones que nunca sucederán, conversaciones que nunca se hablarán y mtos que nunca se vivirán.
Es después de eso cuando viene la realidad aplastante y me encuentro sola, en mi camarote, mirando el techo o una foto. Y siento un gran vacío.
He pensado mucho en lo que de verdad quiero y me he dado cuenta de que lo que realmente anhelo es una persona que quiera estar conmigo, que goce con mi presencia y mis cosas, que sepa ver más allá en mí y que me haga sentir.
Necesito una persona a la que le importe yo.

domingo, mayo 29, 2005

Mi primera semanita

Aqui estamos explicando en breves palabras lo que me ha acontecido en ésta semana. Por fin trabajando y con los ánimos por las nubes, aunque los nervios también han aparecido.
Toda ésta semana ha sido de enseñanza, es decir, que me han ido enseñando lo que voy hacer y cómo. Ha estado bien!!
La gente con la que me estoy encontrando es genial y muy amable, eso ayuda mucho cuando llegas nueva a un sitio.
Por lo demás, bien. La comida es como en todos los barcos, y lo bueno de todo ello es que puedo llamar con el móvil todo el tiempo porque llevamos una antena de movistar. Pero claro sólo funciona para móviles movistar.
Mi guardia es de 12 a 16 h, y de 00 a 4 h; osea, la guardia del 3º.
Aún no me acostumbro a que me llamen 3º, pero supongo que con el tiempo lo llevaré mejor.
Por ahora no hay más que contar, próximos capítulos en breves.

jueves, mayo 19, 2005

Mi primer trabajo

Me han llamado para trabajar, depués de tantos meses de espera consigo un trabajo. Mi eurófia es absoluta a la vez que mi nerviosismo ante la nueva etapa que se me presenta.
Confío en hacer bien mi trabajo y en que me vaya a encontrar a gente que merece la pena. Se que al principio será duro y también agotador pero tendré una recompensa a final de mes que hace que uno se motive más.
Contaré mis peripecias por aqui a todo el que quiera leerlas y ya se sabe, el que quiera comentar que comente.
Bueno, me despido hasta dentro de unas semanas que empiece a escribir, porque espero que pueda hacerlo.

lunes, mayo 16, 2005

Sin ilusiones ...

Pasan los minutos, las horas, los días y todo lo que acontece sobre mi persona permanece estático, sin un movimiento.
En éstos días me he quedado vacía, ya no tengo nada que ofrecer y creo que tampoco exite algo que me puedan ofrecer y sea para mí valioso. He perdido la ilusión por la gente. Me siento utilizada, la peña se acuerda de mí sólo para contarme sus desgracias o para que se las solucione y la verdad es que no estoy para eso, que yo también tengo problemas y a mi nadie me viene a solucionarlos.Puede que mi comportamiento sea egoísta pero creo que me merezco ser egoísta por una vez.
He perdido las ganas de conocer gente nueva o de profundizar con la que ya conozco.Ya no hago esfuerzo alguno por que me entiendan, y veo que no merece la pena mantener algunas conversaciones que no van a ningún lado y de las que ni aprendo nada ni me enseñan algo nuevo.
Creo que el mayor problema es que me siento sola y no encuentro nadie que pueda paliar esa soledad.Sin olvidar la falta de curro que también influye.
Ojalá pasasen más rápido los minutos, las horas y los días hasta llegar a ese día en el que consiga mi trabajo y no sentirme así.

jueves, mayo 05, 2005

Prioridades

Me he dado cuenta de que mis prioridades están cambiando desde hace un mes. No es que me hayan dejado de importar algunas persona, simplemente esas personas han dejado de ser lo primero para mi.
Ahora mismo mi mayor prioridad es conseguir un dichoso trabajo que no me sale ni a la de 3. Pero quitándo eso, supongo que mi principal prioridad es estar bien conmigo misma y sentirme bien con la gente que tengo a mi alrededor.
El cambio de prioridades no ha sido sencillo porque he tenido que darme cuenta de la importancia que tengo para otras personas y aunque ha sido doloroso, es una terapia que ayuda a ver cómo de verdad le importas a los demás.

viernes, abril 29, 2005

En la vida

Hay tres tipos de persona en tu vida:

Un AMIGO, aquella persona que tendrás siempre en gran estima,
que sabrás que puedes contar siempre;
que le bastará con que señales que estás necesitando ayuda,
y ésta te estará siendo dada.

Un AMANTE, aquella persona que hace tu corazón latir con más intensidad;
que te hará flotar y nada importará cuando estén juntos.

Una PASIÓN, aquella persona que amarás y desearás incondicionalmente,
a veces sin siquiera importar que ella te quiera o no,
y quizá esta persona nunca sepa de tus sentimientos.

Pero si consigues reunir esas tres personas en una sola,
puedes tener la seguridad de que encontraste la felicidad.

jueves, abril 28, 2005

Ojalá...!!!!

Ojalá todo fuera distinto en mi vida...
Ojalá mis pensamiento no fueran tan reincidentes...
Ojalá no me comiera tanto la cabeza ...
Ojalá todo me saliera bien ...
Ojalá encuentre lo que busco ...
Ojalá haya alguién a quién le importo ...
Ojalá me sintiera diferente ...
Ojalá pudiera cumplir mis sueños ...
Ojalá no estuviera sola ...
Ojalá lograse éxito en mi vida ...
Ojalá fuera plenamente feliz ...

lunes, abril 25, 2005

El que espera ...

Totalmente cierto; el que espera, desespera.
Llevo meses esperando por un embarque que no aparece en el horizonte de mi vida, y esa espera se me está haciendo cada vez más larga y pesada. Creando en mi una desesperanza total.
A mi alrededor todo el mundo encuentra tarde o temprano su camino, y yo no logro ver el mío. Por supuesto que me alegro de los demás, pero eso no quita que me mire a mi misma y me sienta fatal.
Ya se que puede que tarde y que a lo mejor lo que me venga a mi será infinítamente superior a lo que espero, pero no consuela porque no se ve que vaya a llegar.
Totalmente cierto; el que espera, desespera.

lunes, abril 18, 2005

Un nuevo comienzo

Toda historia tiene un final; pero en la vida, cada final es un nuevo comienzo.Es una frase que oí hace unos días en una peli que ví, y se puede decir que es en lo que se resume ahora mi vida.
Tengo que comenzar un nuevo libro, primero buscaré uno que me haga sentir agusto y que me aporte lo que necesito, independientemente de su portada, volumen o dimensión.Y después de que lo haya encontrado empezaré una nueva etapa en mi vida.
Creo que de vez en cuando es necesario replantearse todo lo que hay a nuestro alrededor, nuestas cosas, las relaciones que tenemos y no tenemos ...Y llegado el momento tomar una decisión que nos haga sacudirnos de nuestra apatía y de nuestra rutina.
He tomado una de tantas decisiones que estoy tomando últimamente y la conclusión es que voy a pensar un poco más en mi y a centrarme en mis cosas porque nadie lo está haciendo por mi; aunque tampoco busco que lo hagan, nunca lo he hecho y creo que nunca lo haré.
Confío en no cometer más errores de lo que ya he cometido, pero soy humana e imperfecta con lo cuál no es fácil hacer las cosas bien.
Tengo que dejar muchos pensamientos y cosas atrás, no volver la mirada y continuar con mi camino. No será fácil, lo sé. Pero necesito crecer como persona y si no dejo esos pensamientos y cosas no podré empezar un nuevo libro.
Busco un nuevo libro, ¿alguién me recomienda uno?

domingo, abril 17, 2005

...

Ábreme la posibilidad de estar cerca.
Descúbreme y verás que todo es más sencillo.
Llévame dónde tu quieras.
Recuérdame cuando ya no esté contigo.
Búscame cuando esté lejos.
Atrápame con un abrazo.
Bésame como tu sabes.
Infórmame de lo que te inquieta.
Acompáñame en mi vida.
Conmuéveme con tus palabras.
Ilusióname con tu sonrisa.
Gáname en lo que quieras.
Pídeme aquello que sabes que te daré.
Acaríciame de la forma que sabes.
Diviérteme con tus historias.
Háblame de lo que te preocupa.
Sedúceme. . .
Tócame por dónde quieras.
Mírame a los ojos.
Enséñame lo que no se.
Conéctame con tu mundo.
Sígueme en mi camino.
Felicítame por conocerte.
Libérame de mis inhibiciones.
Siénteme cerca.
Óyeme cuando te hablo.
Cuéntame lo que quieras.
Sorpréndeme siempre.
Entreténme contigo.
Desátame mi lado salvaje.
Sonríeme cuando te vea.
Despídeme cuando me vaya.

lunes, abril 11, 2005

Canciones

Las canciones de nuestra vida. Aunque parezca mentira una sola canción puede decir mucho de una persona. Yo creo que existen canciones para cada situación y momento, es más creo que a veces si no somos capaces de decir algo podemos poner una canción que muestre esa parte que nos cuesta enseñar.
Soy una persona que me gusta oir música de vez en cuando, pero sólo la música que me dice algo cuando la oigo. Indudablemente según mi estado anímico pillo una canción u otra, aunque últimamente oigo las mismas.
La música es una parte importante en mi vida porque para mi las canciones o melodías que oigo se integran en mi persona y me ayudan algunas veces a sentirme mejor y otras a sacar todo aquello que no soy capaz de mostrar a nadie.
También hay que reconocer que una canción puede hacer daño porque nos hace recordar algo que no queríamos o que no queremos que vuelva a nuestra vida, pero creo que aún así es bueno porque aunque no hay que vivir en el recuerdo, los recuerdos forman parte de uno y hacen que seamos de una manera u otra en nuestra vida.
De vez en cuando me hago un cd con las canciones que más me gustan para oirlas cuando las necesito, se puede decir que es como una terapia.
Generalmente a cada situación o persona que hay en mi vida, según lo que haya vivido con ella, tengo una canción guardada que me recuerda a ella. Bueno, también hay alguno que tiene más de una, pero eso es porque esas canciones me dicen mucho de esa persona.
Todos tenemos nuestra canción.

domingo, abril 10, 2005

UFF!!!

¿Qué puedo hacer para que la gente me entienda cuando les cuento algo? En teoría es muy sencillo, diciéndoselo. Pero lo cierto es que aunque le dices a la gente las cosas terminan pensando lo que ellos quieren sobre el tema.
Explicarse concienzudamente no vale para nada porque después de comerte la cabeza para que la otra persona intente entender lo que le estás diciendo, la cosa termina pensando uno que está claro y otro que lo que pensaba inicialmente era lo válido.
No es sencillo, para nada. Y si no es así que alguién me lo explique, porque yo lo he intentado y me he dado cuenta de que mi esfuerzo por hacerme entender no ha valido la pena porque al final he visto como todo ese esfuerzo ha ido al garete.
Se que algunas veces hay que interpretar lo que nos dicen o lo que leemos, pero cuando nos lo explican no hace falta buscarle los 3 pies al gato.
En definitiva voy a tomar la decisión de seguir con las explicaciones a todo aquel que las requiera pero me niego a discutir sobre las mismas porque además de ser una pérdida de tiempo bastante grande no creo que se vaya a ningún lado.

viernes, abril 08, 2005

Soy una cobarde

Lo primero es reconocerlo, así una misma puede intentar solucionar el problema.Lo que suele pasar es que no sólo no aceptamos el problema sino que hacemos como si no existiera.
Mi gran problema es que soy una cobarde. No soy cobarde a que me operen, a la agujas o al dolor por la enfermedad, simplemente soy cobarde con las personas a las que aprecio o tengo verdadero cariño. Mi cobardía consiste en no poder enfrentarme al rechazo que pudieran tener hacia mi persona. No soy capaz de pedirles que me den una opinión sobre mi, que me digan lo que sienten o no sienten con respecto a mis ideas o mis cosas y menos aún cuando es a mi misma.
En verdad tiene gracia, soy capaz de hacer nuevas amistades en los diferentes lugares donde he vivido o estado, soy capaz de socializar con gente por la red sin ningún problema, pero incapaz de pedir que se sinceren conmigo en ésta cuestión.
Hay que buscar el motivo de todo problema, eso está clarísimo, sino no sabremos cómo atajarlo. En mi caso, el problema en sí es muy sencillo, el miedo al rechazo y al fracaso. Rechazo de no ser aceptada ni querida como esa persona lo es para mi y fracaso porque no he sido capaz de abrirme a esa persona o no he sabido relacionarme con ella o siento yo más por ellos que ellos por mi.
La solución al problema sería ir preguntando a mis conocidos, amigos, allegados y gente especial que hay en mi vida sobre mi. Pero siendo sincera conmigo misma, nunca seré capaz de hacerlo mi cobardía puede más y el miedo a sentir yo más por ellos que ellos por mi supera esa cobardía.

lunes, abril 04, 2005

Al otro lado del río

Quiero llegar al otro lado de ese río.
Poder conocer esa faceta de mi persona en ti, pero ya se que tengo que atravesar muchos muros, escalar muchas montañas y derribar muchas alambradas antes de encontrarme con el río y aún así atravesarlo, aunque sea a nado porque si merece la pena llegar a esa orilla no importa todo lo demás.
Una cosa que nunca te dije fue que parte de esos muros, montañas y alambradas tienen que ver con una persona de tu pasado. Ya se que lo pasado, pasado está, pero yo veo en ti que sigue presente. Además, ojalá me equivoque, pero tu no tienes que atravesar ningún río porque no existe ese río para mi.
No se lo que me puedo encontrar en la otra orilla, tengo la esperanza de que te encuentre allí esperando, pero la realidad se impone y aunque yo esté preparada para llegar al otro lado del río, tu ni lo estás y puede que nunca lo estarás.
Te esperaré al otro lado del río.

jueves, marzo 31, 2005

Cambios

A lo largo de la vida de uno, nos vamos encontrando con cambios que se producen sin que nosotros seamos los autores. Muchos de esos cambios se producen por circunstancias totalmente ajenas a nosotros mismos con lo cual no podemos hacer nada al respecto. Pero existen unos cuantos en los que si podemos intervenir o por lo menos podemos hacer algo al respecto, lo que ocurre es que cuando ya sabemos lo que teníamos que decir o que hacer ya es demasiado tarde y las segundas oportunidades pocas veces ocurren.
Cuando se producen los cambios, al principio, no sabemos por dónde tirar o que hacer. Pero rápidamente nuestra mente intenta paliar ese desequilibrio ocurrido y nos adaptamos; sino ocurre ésto es cuando lo pasamos mal y eso no se lo recomiendo a nadie.

miércoles, marzo 23, 2005

Mis primeras impresiones

Ya se que las primeras impresiones no son las más verdaderas pero lo cierto es que son las que nos cuentan a la hora de saber si una persona nos cae bien o nos cae mal. Es ahí dónde entra en funcionamiento la intuición, que en algunos seres vivo es algo innato y funciona a las mil maravillas y en otros ( como es mi caso ) ni nos enteramos y nos las dan todas juntas.
Soy de la opinión de que la gente debe conocerse mucho para estar seguro de como es esa persona, pero aún así tendemos a criticar o a sacar los defectos sin saber en el fondo como es. Me alegro de tener amigos que se han molestado en querer conocerme y hacen todo lo posible día tras día para comprender lo rarita que soy. A todos los demás que no os molestaís en intentar conocer a la gente sólo deciros que os perdeís mucho más de lo que imaginaís.